24 Ocak 2010 Pazar

bu fotoğrafçıyı ve yazarı takip ediniz...

benim iki arkadaşım var; birbirinden deli, ilginç, küçücük fıçıcık içleri dolu turşucuk...


biri luna, biri umud...
***
luna, kendi tutkusunu izlemesi ve benim de ittirmelerim sonucunda şimdi bir köşenin tam dibinde...oraya sağlam adımlarla ilerliyordu ne zamandır...luna, profesyonel bir fotoğrafçı olma yolunda. görsel tarafı çok kuvvetli ancak bir süredir yani bu işe daha bi gönül ve emek koyduğundan bu yana, kendini gittiği iyi eğitimlerle ve kendi serbest çalışmalarıyla da geliştirdi. geçtiğimiz çarşamba günü emeklerinin ilk meyvesini aldı luna. sevgili Win'in ablasının doğumuna fotoğrafçı olarak girip, süper ikizlerin doğumuna hafıza kartını ağzına kadar dolduran fotoğrafları ve objektifiyle şahit oldu!


ve işte luna, artık eski luna değil...bunu ertesi gün fotoğrafları gösterirken, ses tonundan, her zamanki gibi olmayan sessizliğinden anladım...nasılsın diye sorduğumda luna'ya, aldığım cevap hep "acayip" oldu :)

artık luna profesyonel doğum fotoğrafçısı, düğün fotoğrafçısı, mutlu günlerinizin fotoğrafçısı olma yolunda hızla ilerliyor. ara yollardan ana yola giriş yaptı.

ben istiyorum ve biliyorum ki; "hayalleri olanlar asla uyumazlar!"
luna da işte o "uykusuzlar"dan...
ve bu işi çok iyi kıvıracak, biliyorum.


eğer bebeklerinizin ilk dakikalarının, hamileliğinizin, sevdiğinizle/sevdiklerinizle özel anlarınızın, çocuğunuzun doğum gününün ya da aklınıza gelebilecek her türlü mutlu günlerinizin güzel kareler halinde geleceğe kalmasını isterseniz, LUNA size bu konuda çok yardımcı olacaktır.

o bir profesyonel çünkü bu işe ruhunu koymuş bir sanatçı o...

şu anda fotoğrafçılığı hakkında sitesi henüz hazır değil ancak kendisiyle iletişime geçmek isterseniz bu web sitesi adresinden (www.lunawar.org) kendisine ulaşabilirsiniz.
fotoğraf sitesi hazır olduğunda onu da buradan duyuracağım...

***
bi de yazar olma yolunda hızla ilerleyen bir arkadaşım var, umud...


çok söyledim, yıllarca söyledim; yaz umud, yaz umud diye...
hani diyorlar ya, her şeyin bir zamanı var diye..doğru...
umud bu sene asıldı o yazı yeteneğine...


şimdi güzel öykülerini, anılarını, duygularını bu blog adresinde (umuddevrimtuna.blogspot.com) toparlıyor, başta ben olmak üzere, bir çok kişi de takip ediyor kelimelerini...


kimi zaman öyle bir yazıyor ki gözlerinizde buğu kalıveriyorsunuz, bazen de bu neşe bu enerji nereden geliyor diye düşünüp kaptırıveriyorsunuz kendinizi...

umud da bir gün daha büyük kitleler halinde takip edilen bir yazar olacak, bunu da biliyorum...
ve kitabının ilk basımdan ilk kitabın ilk imzalı kopyası benim olacak! :)

umud'un son yazısını bu yazıma eklemek istiyorum, sonrası ve daha fazlası için umud blogunu takip edin lütfen, benden söylemesi...


"Nabız bilekten ölçülmez"

Yanıbaşındaydı işte.

Uzun, sürüncemeli ve o kadar yorucuydu geçmişleri. Onların geçmişi bir türlü yakalarını bırakmayan sancılardan ibaretti. Hem bir an akıllarından çıkmamacasına bağlılardı birbirlerine hemde uzaklaştıklarında yürekleri olmasa bile kafaları rahatlardı. Ama şimdi gözlerine baktıkça "yazık" diyordu içinden."Çok yazık oldu. Her şey bambaşka olabilirdi aslında! "Eğer her ikisi de arınabilselerdi, temizleyebilselerdi kendilerini geçmişte olanları çok daha güzel hatırlayacak, yürekleri rahatlayacaktı...

Elini tuttu. Soğumuştu elleri hatta buz gibiydi. "Nolur" dedi. "Bak yanındayım geldim işte"Ben yapabileceğimin en fazlasını yaptım. Bıraktım herşeyi, kimsenin ne dediği hiç ilgilendirmiyor artık! Çok mu geç kaldım? Hiç umut yok mu? Ellerini sabitlemiş sanki bir şey hissetmez gibiydi. Ürktü. Aralarında ne olursa olsun, ne kadar şiddetli kavga ederlerse etsinler hep ellerindeki sıcaklıktı onu hala "biz yapabiliriz aslında" diye düşündüren..

"Biz yapabilirdik aslında"

***

öykünün gerisi buradan

***

insanların hamurunda ne olduğunu keşfetmesi, hayattaki en önemli ve gözardı edilmemesi gereken nokta...yaptığınız işten çok büyük paralar kazanmayabilirsiniz ama o işi yaparken ruhunuzu ortaya koyabiliyorsanız, aslında dünyanın en zengin insanı sizsiniz...

bir tanıdığım demişti ki, işimi sevdiğim için yapıyorum sadece ama para ediyor... :)

işte arzu edilen, peşinden koşulan doğal döngü bu aslında...

bu iki insanı takip edin, gelişmelerini izleyin...
çok güzel olacak her şey...

kızlar sizi seviyorum ve hep yanınızdayım, bunu unutmayın...

2 yorum:

lunawar dedi ki...

insanın yanında senin gibi destekçisi, arka çıkanı, ittireni, azarlayıp gene ittireni, tehdit edeni, sonra gelip seveni olunca arpa boyu olsun yol almaması mümkün değil canım arkadaşım..
dimi Umud'um:)

Umudum dedi ki...

dimi dimi sevgilim luna :)

Gökçemmmm hep yanımızda ol insallah..Zira ben sensiz bi hayat ve elbette sessiz! bir hayat :))) dü-şü-ne-mi-yo-rumm ...

Canım benim..Canlarım:)