19 Ağustos 2010 Perşembe

pasifliğin hak edilmiş huzuru

hastalık vs. olmadığında, tatilin kötüsü yoktur bence...sayılı gündür neticede en kötüsü bile geçer gider...ama ben ailemin yanında olduğumdan zaten kötü kelimesi lügatımızda yok, pamuklar içinde bakıldım, sevildim diyebilirim gönül rahatlığıyla :) bi de annemin sarman kedisi saraydan gelme Köpük Hanım, bahçedeki beş yavru kedi ve sahilde elimden su içen, denize giren, akıllı, uslu, insancıl doberman-haski kırması Arap da aramıza katılınca, oooo değmeyin benim keyfime :)

en yakın zamanda yeniden gitmek istiyorum tabi ama beni her gören "sen bu sene amma tatil yaptın" diyerek iğnelediğinden, şimdilik sesimi çıkarmıyorum. ancak benim sağım solum belli olmaz, efkarlı bir "ayyyy" çekersem, alır biletimi giderim vala, sessiz sedasız hemi de :)
güzel Çandarlı'dan geriye bu güzel kareler, anılar ve hala yüzümde serinliğini hissettiğim ılık rüzgarı kaldı...

2 yorum:

lunawar dedi ki...

ben de gelcem:)

biberli dedi ki...

gel bakalım, üç kişilik mi alayım bileti? :)