3 Aralık 2010 Cuma

Anneannem'e...

D. 25.10.1923 - Ö. 29.11.2010
Emine Hanım...
Anneannem..
Melek oldun...
Çok çektin buralarda, artık kurtuldun acılarından...
Yıkadılar seni, sardılar, üstüne gülsuyu döküp, tahta bir kutuya koydular...
Çocukluğumu, hayatımın en güzel yıllarını da senle beraber koydular o kutuya...
Bartın'ın güzel köşesi Ulus'un toprağına emanet ettiler seni...
Dedemin koynuna...
Aklımın en mis kokulu, en saf yerindesin; hep öleydin...
Sekiz senelik özlemine özlem katacağım artık...
Dedem gittiğinde, sen de hafızanı, yüreğini onunla gönderdin, belki onsuz anılar biriktirmek istemedin...
Şimdi artık "efendin" ile birliktesiniz...
Bense pamuk yüzünü, saçlarını, güzel gözlerini, çekingen gülüşünü, dua edişini, kokunu, koynuna sokulmayı ve daha çook şeyi özleyeceğim senle ilgili...
Aama bir koku, bir ses birden seni getirecek yanıma..
Lütfen, oralardan izle bizi...senin güzel yüreğine layık bir torun olmak için elimden geleni yapmaya hep devam edeceğim...
Dedemi de seni de çok özlüyorum...
**Sadece "seni çok seviyorum" yazacaktım ama durduramadım kendimi...hep aynı geveze torununum işte...
en sevdiğin şarkı hep dudaklarımdaydı, bundan sonra da böyle olacak...
Sizi çok seviyorum....
İkiniz de rahat uyuyun...

1 yorum:

Stardust dedi ki...

canim.
canim.
canimmm. :(
tekrar başın sağolsun
Her ikisinin de mekanı cennet olsun.
Bir gün hepimiz buluşacağız. Ölüm bir son değil