28 Ağustos 2012 Salı

benim işler güçler ve kediler :)

iki hafta üst üste 3'er günlük çalışma haftası..arada ikişer 4'er günlük tatil...
sonra?
hiç tatil yook!
zaten bu yaz tatile de çıkamadım..
33 yaşındayım, bebekliğin beri hiç tatile çıkmadığım yaz olmamıştı, bunu da görecekmişim.. ;)

evde iki bebek var, dört bacaklı, birer kuyruklu...
şaşkın bakışlı..
bir haftalıkken bulduk. annesini tekmeleyerek öldürmüş bir işçi, öğrendik...
ilk başta 3 yavrulardı, ilk gecenin sabahında kaskatı olmuş, minik bedeniyle karşılaştım...melek oldu o..
kardeşleri ise 13 gün boyunca benimle beraber sabah işe geldiler, akşam eve gittiler..2 saatte bir mamalarıyla beslendiler, pamuklarla çişleri yaptırıldı...sonra karnı tok, altı kuru sıcak su torbasının üzerinde uykuya daldılar..

bu haftasonu kendileri özgürlüklerini ilan ettiler ve artık çantada yaşamak istemediklerini belli ettiler..dünden beri evdeler gündüzleri...dün akşam eve gittiğimde çıldırmışlardı...mır mır biberonlara mamalar hazırlandı, cokkudu cokkudu içildi..2 saatte yakın doyup doyup acıktılar..sonra uyudular...hım, bi de ellerimdeki boğumları annelerinin memesi sanıyorlar galiba. karınları doyduktan sonra mutlaka, emmeliler parmaklarımı, boğumlarımı...uykuları iyice gelince, öpüyorum küçük burunlarından ikisini de...

büyüyorlar işte böyle...
ama zormuş bebek bakmak...hani daha önce de baktım bebek ama bu kadar  ufağına ilk defa bakıyorum..

biberonlarını emerken, gözleriyle yüzüme kitlenmeleri, biberonlarını illa patileriyle tutmak istemeleri ve aslında hayata tutunma çabaları, sesleri, yüzleri büyük bir titizlikle incelemeleri, boynuma sokulunca, ufacık dokununca mırlamaları, sırt üstü düştüklerinde patileriyle yüzüme dokunmaya çalışmaları, benimle oynamaları...hepsi muhteşem!
ama zor olduğu gerçeğini değiştirmiyor tabi.

ben özellikle ilk hafta hormon olmuştum baştan sona...sonra yoruldukça hormon seviyem düştü :) 
şimdi normalim sanırım :)

son durumum; büyüyüpte okula başlamalarını merakla bekleyen anneler gibiyim..bir an önce bebek kuru mamalarına başlayıp, tuvaletlerini düzenli olarak kumlarına yapacakları zamanı bekliyorum :)

sonra, kendilerine yeni aileler aranacak...şimdiden söyleyeyim...

hım atlamadan, bana göre- dişi olanı, üç renkli (siyah-sarı ve beyaz), yuvarlacık, cin cin bakan gözleri var, sırt üstü yatmaya ve öyle oynamaya bayılıyor, insan kaçmış içine diye düşünüyorum, bi de akıllı ki..ismini zarife koydum ben, zarife karakteri var bence..zarif ve güçlü..neşeli..

erkek olanı ise, epey yapılı ilk olarak ve daha ince gözlü (sanki Tatar:), beyaz tüylerinde, sırtında 3 siyah benek var, en büyüğü kalp şeklinde! gerçekten! sevgi böceğim o benim :) nasıl güçlü, nasıl iştahlı maşallah ama nasıl da bebek hala...isim koyamadım henüz ama sanki Bam Bam tipi var onda...:))

iş yeri yine aynı..iş, iştir...beklenti geliştirmeden gidilip gelinirse; iyi...yoksa, zaten insan kendi kendine arıza çıkarmaya başlıyor...
hım, hayallerine ne oldu diyorsan? hala duruyorlar, dipdiri...yarın ne olacağı belli olmaz, ne yapacağım hiç belli olmaz... ;)

neyse, hayat için kısa, benim için uzun bir aradan sonra, işime dönmeliyim. bu kadar mola yeter :)

 

bebeklerime ev aramaya başladığımı hatırlatıyorum tekrar...sevgiyle büyütülen, mutlu, sağlıklı bir çocuk sahibi olmak isteyenlere duyurulur efenim :)

not: çok bebek kedi nasıl bakılır anlatacağım sonra...deneyimlerimi yazıcam mutlaka...

2 yorum:

Umudum dedi ki...

hehehe..buldun de mi gene yavlu kedicikleri:))
eferin benim kızımaaa..altın kalplim benimmm...
he bi de yoruldukça hormon seviyesi düşer normaldir..herkeşe olur ama komik olmuş kendi kendime kahkaha attım koltukta..
seviyorum..

lunawar dedi ki...

Gökçe, bebişler pek ciciymiş:) Aklımı aldın, biliyosun di mi:) deli böcüğü..